Downton Abbey

Powrót do utraconej przeszłości. Jest to jeden z tych seriali, przy którym żałujemy, że tych czasów już nie ma. Początek lat XX tych (gdyż akcja serialu rozpoczyna się wraz z zatonięciem Titanica) i czasy edwardiańskie to zupełnie inny sposób odczuwania. Tak, gdyż serial jest przede wszystkim o uczuciach, a ich tłem jest wielka rezydencja nazwana Downton Abbey.

Emitowany na ITV1 serial (aktualnie – drugi sezon) to moralny spadkobierca kultowego brytyjskiego serialu z lat 60tych i 70tych – „Upstairs, Downstairs”. To właśnie ten serial zapoczątkował zainteresowanie relacjami między służbą domową (tymi którzy są „pod schodami”, downstairs) a domownikami mieszkającymi wyżej. W obu serialach nie ma dramatyzmu znanego z telenowel, gdzie bohaterka zostaje zmuszona do bycia służącą, gdzie traci swój status społeczny, czy też następuje odwrócenie ról. Takie historie zdarzyć się nie mogły. Służba i Państwo to dwa odmienne światy, bez których jednak ani jedna ani druga strona żyć nie potrafi. W wielkim domu istnieje więc pomimo różnego statusu życiowego, symbioza interesów. Służba musi pracować dobrze, aby nie narazić się na nieprzyjemności ze strony Państwa, mieszkańcy domu zaś muszę traktować służbę z należytą godnością, aby ta wykonywała zlecone przez nich prace.

Przyjrzyjmy się bohaterom którzy mnie najbardziej interesują w tym serialu – pokojówkom.

Jak dobrze widać, jest ich sześć, do tego jeszcze kuchenna Daisy (scullery maid), która nigdy nie pokazuje się „publicznie”. Jednakże w obsadzie widnieją tylko niektóre z nich. Są to główna pokojówka Anna i córka farmera z ambicjami na lepsze życie – Gwen.

Gwen stoi na pierwszym planie, Anna nieco bardziej w tle. Daisy będąca służącą o najniższych statusie klęczy przy kominku. Jak widać, służba w Downton Abbey nosi uniformy. Do porannych zadań są to sukienki koloru zielonego, po południu koloru czarnego. Do każdego stroju noszony jest fartuch, różnicy się (wg pory dnia) obszyciem. Rano jest on prostszy w kroju, popołudniowy posiada lekkie falbanki. Inny jest także czepek – ranny pełni funkcję użytkową, popołudniowy czysto dekoracyjną.

Pierwszy sezon Downton Abbey skupiał się na postaciach dwóch pokojówek – Annie i Gwen. Sezon drugi wprowadził trzecią pokojówkę, dziewczynę zbuntowany i nie godzącą się ze swoim losem – Ethel.

Na powyższym zdjęciu stoi po środku, obok Anny. Trzeciej pokojówki zidentyfikować nie potrafię. Następny odcinek Downton Abbey już w tą niedzielę (bądź jesli ktoś korzysta… wiadomo z jakich serwisów – w poniedziałek). Warto śledzić losy bohaterów nie tylko dla pokojówek. Dlatego też nie zdradzam jakichkolwiek elementów fabuły, aby i was do tego zachęcić.