Kolejne przykłady pracy włoskich służących

W doktoracie „Lavoratrici Domestiche Sarde Tra Gli Anni Cinquanta E Gli Anni Sessanta” zamieszczono wywiady z dwoma pracownicami, które wspominają pracę w latach 90tych:

Assunta zwraca uwagę na etykietę:

Brakowało mi tylko białych rękawiczek…chodziłam w czarnej sukience z białym kołnierzykiem, koronkowym fartuszkiem, to była codzienna obsługa. Irytował mnie ten fartuch, od momentu gdy go zobaczyłam.

Z kolei Elisa zapamiętała dwa rodzaje używanych uniformów:

Do służenia przy stole miałam specjalny czarny mundurek z fartuchem i białymi rękawiczkami, do kuchni kolorowy.

Tak jak na przykład ta azjatycka służąca, pracująca w rezydencji niedaleko Rzymu nosi (nie tylko do kuchni) strój koloru różowego:

Collaboratrice-domesticaźródło: andreasabbadini.photoshelter.com

Graziella Favaro w książce „Donne dal mondo. Strategie migratorie al femminile” przywołuje rozmowę z jedną ze służących, pracujących w Mediolanie:

Pani wysłała mnie do kupienia soli gruboziarnistej. Byłam w fartuchu. Zamiast iść do domu, poszłam w przeciwną stronę, aż trafiłam do Katedry z solą w ręku. Zgubiłam się o 8mej wieczorem.

Maria I. Macioti w opracowaniu „La solitudine e il coraggio: donne marocchine nella migrazione” cytuje wypowiedź jednej z Marokanek pracujących we Włoszech:

Czuje się źle traktowana, ponieważ jem sama, nie jestem przyzwyczajona do jedzenia w kuchni, muszę zakładać fartuch, co mi się też nie podoba,

Ciekawie jak czuje się traktowana ta osoba, sfotografowana w czerwcu 2014 roku przez Google w Neapolu, w dzielnicy Arenella, na ulicy Via Guido Menzinger:

neapol6

Jej Państwo na pewno lubują się w zmuszaniu swojej służącej do zakładania stroju, w którym nie dość, że jest jej gorąco, to na pewno czuje się zawstydzona i upokorzona, idąc tak z jedna małą siatką wzdłuż ruchliwej ulicy. Jak widać ubrana jest w jasnoniebieską sukienkę, dobrze, że z krótkimi rękawami…