Kino japońskie

Było już kino koreańskie, czas na równie popularne kino z kraju Kwitnącej Wiśni. Chociaż japońskie pokojówki kojarzą się przede wszystkim z fantastycznym anime, mangą, cosplayem, Akihabarą i tamtejszymi kawiarniami, można jednak znaleźć kilka przykładów dzieł „poważniejszych”.

Victorian Romance Emma

Jednym z nich jest wyjątkowa pod każdym względem animacja na podstawie mangi Kaoru Mori. Akcja rozgrywa się w Londynie na przełomie XVIII i XIX wieku. Główną bohaterką jest młodziutka Emma pracująca u pani Kelly Stownar, byłej guwernantki. Marzy ona o wielkiej i prawdziwej miłości, niwecząc zaloty potencjalnych kandydatów. Któregoś jednak dnia poznaje Williama Jonesa, byłego ucznia pani Stownar, który przyszedł ją odwiedzić w jej domu. Pochodzi on z zamożnej rodziny, ale wymaga się od niego, aby się wspiął się jeszcze wyżej po drabinie społecznej, żeniąc się z arystokratką. On jednak obdarza swoim uczuciem Emmę, prostą i skromną służącą.

The Uchōten Hoteru

Nakręcona w pięciogwiazdkowym hotelu komedia, przedstawia losy pracowników różnych działów hotelu w Sylwestra. Jednym z motywów filmu jest praca zatrudnionych pokojówek. Noszą one typowy uniform składający się z sukienki i fartuszka, nic erotycznego i wyzywającego, czego przeważnie doświadczamy w japońskich produkcjach filmowych (czyt. meido).

Hotelier

Składający się z dziewięciu odcinków serial przedstawia wydarzenia dziejące się w Tokyo Ocean Hotel. Jednak, tak i jak w przypadku koreańskiego odpowiednika „Ho-te-li-eo” trudno wskazać tu interesujące motywy powiązane z pokojówkami.

Shokojo Seira

W japońskiej wersji „Małej Księżniczki” obserwujemy życie Seiry, uczącej się w szkole z internatem. Niestety w dniu swoich 16tych urodzin dowiaduje się od niecierpiącej jej dyrektorki, o śmierci swojego ojca.

Seira dostaje propozycje. Może zostać w szkole, pod warunkiem pracy jako służąca. Nie zdaje sobie ona jednak sprawy, co się z tym wiąże. Zajmowany przez nią pokój, nie będzie już jej, mieszkać będzie na poddaszu. Wszystkie stroje zwrócić musi Pani Dyrektor, także ten który ma na sobie. Rzuca jej na podłogę czarne brzydkie ubranie. Od tej chwili nie jest już księżniczką. Seira zostaje zmuszona do pracy w kuchni oraz do podawania do stołu jej byłym koleżankom. Nic tylko współczuć.